Jesień. Dekadencka jesień. Czas przejściowy między latem, a zimą. Czas żeby przygotować się na mróz i szybko zachodzące słońce. Dla mnie okresem przejściowym jest ten rok. Zatrzymałam się. Daje sobie czas, żeby zastanowić się co dalej. Liceum skończone, matura zdana, beztroska jakby się schowała za nowymi obowiązkami. Praca, studia, On, Przyjaciele, szukanie nowej pracy, zrezygnowanie ze studiów. Dużo dobrych, błędnychi poważnych decyzji. Podupadłam na zdrowiu, na szczęście jeszcze da się mnie naprawić więc jak to bywa w takich momentach albo zdasz sobie sprawę, że dalej prowadząc taki styl życia albo zostaniesz kaleką albo zdechniesz chyba, że wybierzesz drugą opcję- wyznasz swe grzechy, obiecasz poprawę i będziesz konsekwentny w przestrzeganiu pokuty. Ja chcę Żyć, w dotatku chcę Żyć jako w miarę sprawny człowiek z kilkoma tylko wadliwymi częściami. Życie na trzeźwo jest cholernie trudne, za to spanie w czystej nie zarzyganej pościeli jest przyjemne. Banał. Nie sądziłam, że normalność może mnie tak urzec, a zwykłe patrzenie na drugą osobę dać tyle radości. Uczę sie szczerości z samą sobą, szacunku do siebie. Przestaję być tym żałosnym zagubionym dzieciakiem. Porażki i błędy powoli przestaję podnosić do wysokości góry lodowej. Nie jestem ideałem, ale czy ktoś oczekuje ode mnie bym robiła wszystko jak trzeba? Uświadomiłam sobie, że niekoniecznie. Mimo, że nie mam żadnego pomysłu na siebie, nie wiem co dalej robić czuję spokój. I dawno spokój tak mi sie nie podobał może dlatego że znalazłam go w ramionach kochanego mężczyzny

Popadam ze skrajności w drugą skrajność. Bywa.

,,Wszystko będzie okey
jeśli po drodze nie zginę we mgle!"